Przestępczość w Libanie jest bezpośrednio związana z niestabilnością polityczną, kryzysem gospodarczym oraz słabością instytucji państwowych. Od lat 90. państwo zmaga się zarówno z przestępczością zorganizowaną, jak i korupcją oraz rosnącą przestępczością pospolitą.
1. Przestępczość zorganizowana
Największym problemem są grupy działające w regionach o słabej kontroli państwa — szczególnie w Dolinie Bekaa. Zajmują się one handlem narkotykami, przemytem broni, paliwa i leków, a także nielegalnym przekraczaniem granicy syryjskiej.
2. Korupcja i przestępczość ekonomiczna
Korupcja dotyka administracji, polityków i sektora bankowego. Po załamaniu systemu finansowego w 2019 r. wzrosło pranie pieniędzy, oszustwa i nadużycia w sektorze prywatnym.
3. Wzrost przestępczości pospolitej
Głęboki kryzys gospodarczy — spadek wartości funta, bezrobocie, inflacja — zwiększył liczbę kradzieży, włamań oraz przestępczości ulicznej.
4. Czynniki polityczne i migracyjne
Napięcia między frakcjami zbrojnymi, zamachy polityczne oraz obecność ponad miliona uchodźców syryjskich dodatkowo obciążają system bezpieczeństwa. Choć uchodźcy nie są głównym źródłem przestępczości, przeciążona infrastruktura sprzyja niestabilności.